یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم؟

بعضی چیزها را حداقل ننویسم....باز هم نمی شود....

اسم این یارو را اگه بنویسم که وبلاگم به دیار باقی شتافته پس این جوری می گم که این یارو خیلی خله.....هی می نویسه هی محلش نمیدن باز هی می نویسه....هی شاخ و شونه می کشن براش....گوشمالیش می دن باز تا میاد بیرون می نویسه....

خب خدایی خله دیگه ، نوشته : دريغ كه جناب شما را از طعم زندگي ما نصيبي نيست...

هه...خدایی چی فکر می کنه پیش خودش که می نویسه؟؟؟

فکر می کنه که تاثیر داره؟؟؟

عجب امیدی....

روزگاررررررررررررررررررررر