یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم؟

خوشا به حال آنان که دائما به اعتقادات خود سیخ نمی زنند که کنکاش کنند که این ها واقعا ارزش این را دارند که ادم به آنها معتقد باشد!!!!

خوشا به حال آنان که مثل آدم زندگی می کنند و مثل آدم می میرند.....

در زندگی شان یک راه صاف را می گیرند و می روند ...بدون اینکه احساس کنند راه شان ممکن است غلط باشد

خوشا به حال کسانی که خود را تا حد زیادی مختار نمی بینند....

آنان که شک نمی کنند و در شک خود باقی نمی مانند.....

آنانی که شک ها برایشان به یقین بدل نمی شود....

خوشا به حال امیدواران....