یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم؟

بعضی وقت ها با خودم فکر می کنم که آیا این نوع برخوردهای من یا این میزان از رسیدگی های من برای مهیار خوبه ؟ بسه؟  خصوصا وقتی یک نفر دیگه بهم توصیه ای می کنه....خوب معلومه که یک ادم نمی تونه کاملا متکامل رفتار کنه اما من خیلی سعی می کنم که در برخوردم با مهیار مادر خوبی باشم مادری که نیاز ها ی ضروری بچه اش رو تا حد لازم و تا جایی که بتونه برآورده کنه.....معلومه منم یک زمان هایی خسته می شم ...انرژی ندارم....دارم از دار دنیا می رم اما باز هم سعی می کنم تا حد ممکن باهاش منعطف باشم.....خیلی برام سخته که عذاب وجدان بگیرم که مادر خوبی نیستم و به فکرش نیستم......

کاش می تونست به من بگه چی می خواد و چرا با بعضی مسائل مخالفت می کنه.....

کاش من هم توان بیشتری داشتم

توان اینکه هیچ وقت خسته نشم.....مثل خدا....

مگر نه اینکه مادر خدای بچه است؟ ......

خدایا به من یک مقدار از نیروی خدایی خودت رو قرض بده.....بابت حمایت هات بسیار شکرگزارم